Δυσκολοι καιροι – Δυσκολες σκεψεις

Για καποιον μυημενο στις επαναστατικες θεωριες ο πολεμος και τα αιτια του δεν χρειαζονται ιδιαιτερες αναλυσεις. Στην βαση τους ειναι ολα οικονομικα. Με απειροελαχιστες εξαιρεσεις – και αυτες διοτι θεωρω οτι καποια πραγματα δεν ισχυουν νομοτελειακα – συμφωνω και εγω λοιπον απολυτα με αυτην την απλη και λογικη αναλυση. Χαρην και μονο της τεκμηριωσης για ναστηριξουμε την παραπανω θεση ας παρουμε τους 2 μεγαλυτερους πολεμους που γεννησε ο καπιταλισμος απο τοτε που εξελιχθηκε στην ιμπεριαλιστικη μορφη εδω και 200 περιπου χρονια.

Ο πρωτος παγκοσμιος πολεμος ειχε βαθιες οικονομικες ριζες. Τοσο βαθιες που δεν μπορουν να τις αγνοησουν ακομα και οι περισσοτεροι αστοι αναλυτες/επιστημονες/ιστορικοι. Ο γερμανικος και ο βρετανικος ιμπεριαλισμος που γεννησε η βιομηχανικη αναπτυξη των 2 αυτοκρατοριων απο το δευτερο τεταρτο του 19ου αιωνα ειναι ο κυριος υπαιτιος του πρωτου παγκοσμιου πολεμου. Αυτο φαινεται αν ψαξει κανεις την δραστηριοτητα του γερμανικου και του βρετανικου κεφαλαιου στην Αφρικη ξεκινωντας απο το 1867. Η μαχη για τον ελεγχο των ορυχειων  διαμαντιων και χρυσου της νοτιας Αφρικης, η Ολλανδικη Σιδηροδρομικη Εταιρια της Νοτιου Αφρικης (μην μπερδευεστε απο το ονομα, ηταν χρηματοδοτουμενη απο γερμανους κεφαλαιοκρατες) που ειχε εδραιωσει το σιδηροδρομικο της μονοπωλιο στο Τρανσβααλ, κ.α. ειναι μονο μερικα απο τα παραδειγματα των ενδο-ιμπεριαλιστικων συγκρουσεων (οι οποιες δεν περιοριζονται μονο στην Αφρικη). Οσο η εμπορευματικη δραστηριοτητα απο την αλλη γιγαντωνονταν ο ανταγωνισμος αναμεσα σε ανερχομενες ιμπεριαλιστικες δυναμεις επεκταθηκε για τον ελεγχο οχι μονο των αποικιων και των αγορων αλλα και των εμπορικων δρομων τους. Οι μεγαλες ιμπεριαλιστικες δυναμεις ηδη ειχαν αρχισει να συσπειρωνονται σε αντιπαλα στρατοπεδα απο τα μεσα του 19ου αιωνα και να συναπτουν συμμαχιες για την προστασια των συμφεροντων τους. Εξ αιτιας αυτων των συμμαχιων, ο μεγαλος πολεμος επεκταθηκε και στις αποικιες τους και πολυ συντομα σε ολοκληρο τον κοσμο. Οι αστοι αναλυτες προσπαθουν να ριξουν το βαρος των αιτιων του πρωτου παγκοσμιου πολεμου σε αυτες τις συμμαχιες σε μια προσπαθεια να συγκαλυψουν τα πραγματικα του οικονομικα αιτια.

Η ιστορια για τον δευτερο παγκοσμιο πολεμο ειναι για μια ακομα φορα η ιδια. Το πρωτο και βασικο ειναι οτι οι ποινες που επιβληθηκαν στους χαμενους του πρωτου μεγαλου πολεμου βοηθησαν μονο στο να οξυνθουν οι ανταγωνισμοι αναμεσα στις μεγαλες ιμπεριαλιστικες δυναμεις. Το δευτερο και μεγαλυτερο γεγονος ειναι η οικονομικη κριση του μεσοπολεμου που κορυφωθηκε το 1929 με το κραχ του χρηματιστηριου της Νεας Υορκης. Οπως σε καθε καπιταλιστικη κριση υπερσυσσωρευσης ετσι και σε αυτην την περιοδο οι πλουτοπαραγωγικες πηγες του πλανητη, οι πρωτες υλες κι ο χρυσος συγκεντρωθηκαν στα χερια λιγων αμερικανων, βρετανων και γαλλων καπιταλιστων. Σε διεθνες επιπεδο ο ιμπεριαλιστικος χαρτης διαμορφωθηκε για ακομα μια φορα σε 2 αντιπαλες παραταξεις. Την πρωτη αποτελουσαν οι ιμπεριαλιστικες δυναμεις που ειχαν στα χερια τους τα παραπανω (Αμερικη, Γαλλια, Βρετανια), ενω την δευτερη απαρτιζαν οι δυναμεις που δεν τα ειχαν (Γερμανια, Ιταλια, Ιαπωνια). Ειναι προφανες οτι καθε εθνος προασπιζε τα συμφεροντα της δικης του αστικης ταξης. Χωρις να μπαινω σε περαιτερω λεπτομερειες αναφερω μονο οτι οι πολιτικες κινησεις των δυο αυτων αντιπαλων στρατοπεδων κατεστησαν ικανο και τελικα πραγματοποιησαν το ενδεχομενο ενος ακομα μεγαλου πολεμου. Κλεινοντας για τον δευτερο παγκοσμιο αξιζει να σημειωσουμε οτι τα ολοκληρωτικα καθεστωτα που εμφανιστηκαν και αναπτυχθηκαν κατα τον μεσοπολεμο ηταν επιλογη των αστικων ταξεων που τα στηριξαν. Συμφωνα με τους τοτε ενδοιμπεριαλιστικους ανταγωνισμους το κρατος επρεπε να ειναι δομημενο και να λειτουργει οπως λειτουργουσε για να προασπισει πιο αποτελεσματικα τα συμφεροντα των αστικων ταξεων εκεινων των κρατων.

Ας ερθουμε πλεον στο σημερα. Δυστυχως βιωνουμε ξανα την νομοτελειακη (τουλαχιστον για τα δεδομενα του ιμπεριαλισμου) καπιταλιστικη κριση. Προσπαθουν με καθε δυνατο μεσο να μας πεισουν οτι αυτη ειναι μια κριση χρεους και την παρουσιαζουν ως μια κριση στο χρηματοπιστωτικο συστημα του καπιταλισμου. Στην πραγματικοτητα ειναι μια ακομα κριση υπερσυσσωρευσης. Ολα τα ισοπεδωτικα, αντιλαϊκα μετρα χρησιμευουν στο να γινουν πιο φτηνοι οι εργαζομενοι, πιο ελαστικα τα ωραρια και τελος να περασει στα χερια των κεφαλαιοκρατων και να εμπορευματοποιηθει το λεγομενο «κρατος δικαιου». Ολα αυτα καθως και ο,τι ζηταει η τροικα και οι «εταιροι» της Ελλαδας λειτουργουν σε μια κατευθυνση εξωμαλυνσης των σχεσεων του ντοπιου με το διεθνες κεφαλαιο, καθως και την συνεχιση της κατα το δυνατον ωμαλης και ανεμποδιστης λειτουργιας του πρωτου σε συνθηκες καπιταλιστικης κρισης. Η κριση ειναι μια ξεκαθαρη κριση υπερσυσσωρευσης με μεγαλο χαμενο ΠΑΝΤΑ τον λαο.

Η ιστορια δειχνει οτι οταν ολα τα αλλα αποτυγχανουν το καπιταλιστικο συστημα καταφευγει στην εσχατη λυση της μαζικης καταστροφης κεφαλαιου και παραγωγικων δυναμεων – δηλαδη τον πολεμο (εν τω μεταξυ δεν ειναι τοσο παραλογο αυτο? Ειναι σαν να λες «ειμαι πλεον τοσο πλουσιος που δεν γινομαι πλουσιος με τους ιδιους γρηγορους ρυθμους που γινομουν καποτε, οποτε αποφασιζω να καψω το μεγαλυτερο μερος των χρηματων μου και της περιουσιας μου και να ξαναρχισω απο την αρχη για να εχω γρηγορους ρυθμους πλουτισμου). Οι τελευταιες εξελιξεις μονο ευοιωνες δεν μου φαινονται. Οσο η διεθνης επιθεση του κεφαλαιου γινεται πιο λυσσαλαια τοσο πιο ακαμπτο και λιγοτερο ευελικτο θα γινεται και αυτο με την σειρα του. Αυτο πρακτικα σημαινει οτι οσο τα μετρα δεν περναν η κατασταση για τους κεφαλαιοκρατες θα γινεται ολο και πιο δυσκολη. Το συστημα θα καταφυγει στην απελπιδα προαναφερθεισα λυση, εκτος κι αν οι λαοι διεξαγουν μαζικα κοινωνικες επαναστασεις.

Και ετσι αναρωτιεμαι… θα αντεξει αυτος ο πλανητης, θα αντεξει η ανθρωποτητα αλλον ενα παγκοσμιο πολεμο? Τα οπλα μαζικης καταστροφης που διαθετουμε στα χερια μας σημερα ειναι ικανα να εξαλειψουν την ζωη αυτου του κοσμου σε απειροελαχιστο χρονικο διαστημα. Θα παρασυρθουν οι καπιταλιστες για αλλη μια φορα σε εναν πολεμο που εκει που παλιοτερα θα θυσιαζε εκατομμυρια στην συγχρονη εποχη θα θυσιασει ολοκληρη την ανθρωποτητα? Θα καταφερουν επιτελους οι λαοι τωρα που οι αντικειμενικες συνθηκες ειναι ωριμοτερες απο καθε αλλη φορα να αποτιναξουν τον ζυγο των μεγαλομανων και των απληστων, των κυβερνητων και των μονοπωλητων? Η τα αντιδραστικα αντανακλαστικα της ανθρωποτητας θα ξεκληρισουν φυση και ανθρωπο στο ονομα της ευημεριας των λιγων?

Συγχωρεστε τον συναισθηματισμο μου αλλα αυτες ειναι βαριες σκεψεις που με ταλαιπωρουν μηνες τωρα και απο οτι βλεπω δεν ειμαι μονος μου απο μια γρηγορη ματια σε αλλα blogs. Ελπιζω μονο να αποδειχτω υπερβολικος…

Advertisements

2 Σχόλια to “Δυσκολοι καιροι – Δυσκολες σκεψεις”

  1. Θέλω να μου επιτρέψεις να πω τη σκέψη μου σχετικά με το ερώτημα που βάζεις «αν θα αντέξει ο πλανήτης άλλον πόλεμο».

    Μα, φίλε μου, ήδη βρισκόμαστε σ΄αυτόν τον πόλεμο …
    Και, φυσικά, είναι παγκόσμιος …
    Και. φυσικά, είναι ΠΑΛΙ οικονομικός …

    Και, χρησιμοποιούνται όλα τα γνωστά και άγνωστα όπλα. Είτε πυρηνικά είτε νέων τεχνολογιών κλπ.
    Και, προς το παρόν, ο κόσμος δεν κάνει τίποτα για να σταματήσει αυτός ο πόλεμος.
    Στο ερώτημα γιατί γίνεται αυτό, εγώ απαντώ:
    Γιατί έχει καταφέρει ο ιμπεριαλισμός να μας έχει χωρίσει (σε επί μέρους κομματίδια, οργανώσεις, μορφώματα κλπ.), ώστε πιο εύκολα να μας ελέγχει !

    Στο δε ερώτημα, τι να κάνουμε, πάλι εγώ απαντώ:
    Τι φοβάται πιο πολύ (μα πιο πολύ) ο ιμπεριαλισμός ;
    Μα, φυσικά, τον Σοσιαλισμό – Κομμουνισμό !
    Και, μεις, αν και μπορεί να συμφωνήσουμε στα παραπάνω, θεωρούμε ο καθένας ότι κατέχει την απόλυτη αλήθεια και δεν βλέπουμε τη ζημιά κάνουμε.
    Αντί να συσπειρωθούμε σε ένα ενιαίο ΚΚ, ψαχνόμαστε …
    Και όσο εμείς ψαχνόμαστε, ο πόλεμος των ιμπεριαλιστών, θα κρατεί καλά …

    • Κοιτα να δεις φιλε μου. Δεν ξερω τι γινεται με τις μετεπειτα διασπασεις στο (διεθνες) κομμουνιστικο κινημα και γιατι αυτες συνεβησαν και για να πω την αληθεια δεν με ενδιαφερει αρκετα για να ειναι μεσα στις πρωτες προτεραιοτητες μου για ψαξιμο και αναγνωση αυτον τον καιρο. Αλλα για την Πρωτη Διεθνη που ξερω που διασπαστηκαμε αναρχικοι και σοσιαλιστες (κομμουνιστες) μπορω να σου πω οτι δεν ηταν ο ιμπεριαλισμος που μας διεσπασε αλλα αλλοι λογοι. Το ποσο ελεγχουν τα ιμπεριαλιστικα κεντρα τους μεν και τους δε εκτοτε ειναι μια αλλη ενδιαφερουσα συζητηση.

      Κατα την δικη μου αποψη ο ιμπεριαλισμος φοβαται τις ελευθερες (μη εκμεταλλευτικες) οικονομικες και κοινωνικες σχεσεις και ο,τιδηποτε οδηγει σε αυτες, δηλαδη την ταξικη συνειδηση, την ταξικη ενοτητα, την ριζοσπαστικοποιηση της κοινωνιας με πιο απλα λογια. Εμεις απο την πλευρα μας απο οσο μπορω να ξερω ποτε δεν ισχυριστηκαμε οτι κατεχουμε την απολυτη αληθεια. Αυτο ειναι δουλεια των διαφορων ΚΚ και των διασπασεων τους με τις θεωριες τους περι «επιστημονικου σοσιαλισμου». Απο την αλλη αρνουμαστε να συσπειρωθουμε σε οργανωσεις και κομματα τοσο συγκεντρωτικα οσο το ΚΚΕ (οπως και καθε ΚΚ). Αν και πολλες αναλυσεις μας πλησιαζουν η δραση και η γραμμη του ΚΚΕ (μια και μιλαμε για την ελλαδα) ειναι τετοιες που απαγορευουν οποιοδηποτε ενιαιο μετωπο-συνασπισμο-συσπειρωση παρα τις ψευτικες εκκλησεις μεσα απο τα τους πολους του (ΠΑΜΕ, ΜΑΣ, ΠΑΣΕΒΕ, ΠΑΣΥ, ΟΓΕ) για ενα γενικο πλαισιο συμφωνιας. Ασε που η Ιστορια ειναι η καλυτερη δασκαλα και οι κομμουνιστες σε διεθνες επιπεδο μας εχουν αποδειξει πολλες φορες οτι δεν ειναι αξιοι εμπιστοσυνης.

      Παντα φιλικα ολα αυτα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: